اطلاعیه: از همه ایران دوستان عزیز دعوت می‌کنیم در ایجاد و به‌روزرسانی صفحات جاویدنامان همیاری نمایند. در حال حاضر میتوانید بدون عضویت در ثبت تاریخ کمک نمایید.

فاطمه علی‌محمدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌یاد
صفحه‌ای تازه حاوی «فاطمه علی‌محمدی شامگاه پنجشنبه ۱۸دی۱۴۰۴ در «هشتگرد» هدف شلیک مستقیم گلوله ماموران جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت. فاطمه دانشجوی نخبه و نابغه فیزیک هسته‌ای بود. <nowiki>https://iranwire.com/fa/features/149044-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8...» ایجاد کرد
 
Adminwki (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
فاطمه علی‌محمدی شامگاه پنجشنبه ۱۸دی۱۴۰۴ در «هشتگرد» هدف شلیک مستقیم گلوله ماموران جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت. فاطمه دانشجوی نخبه و نابغه فیزیک هسته‌ای بود.
[[پرونده:فاطمه علی‌محمدی.jpg|بندانگشتی|فاطمه علی‌محمدی]]
'''فاطمه علی‌محمدی'''، 24 ساله متولد ۱۹ تیر ۱۳۸۰، ساکن نظرآباد کرج، دانشجوی نخبه کارشناسی ارشد مهندسی پلاسما فیزیک هسته‌ای دانشگاه مازندران، مخترع تراشه‌های هسته‌ای برای درمان بیماران کلیوی نیازمند دیالیز که چندین اختراع ثبت کرده بود اما از ثبت یا تولید آن‌ها در نهادهای جمهوری اسلامی خودداری می‌کرد، دارای مدال‌های تکواندو کشوری و چندین تندیس و مقام در جشنواره‌ها و استارتاپ‌ها، در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات دی‌ماه در هشتگرد استان البرز همراه دوستش برای کمک به مرد جوان مجروح شتافت و با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای سرکوب از پشت به قلب یا بین قلب و ریه کشته شد که آخرین جمله‌اش «فکر کنم تیر خوردم» بود و با صورت روی زمین افتاد و لب‌هایش زخمی شد.<ref name="radiofarda" /><ref name="manoto" /><ref name="iranwire" />


<nowiki>https://iranwire.com/fa/features/149044-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D9%87-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%B9-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4%D9%87%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B2-%D8%B1%D8%A7-%DA%A9%D8%B4%D8%AA/</nowiki>
او با مادر و خواهرش زندگی می‌کرد و پدرش سه سال پیش بر اثر سرطان درگذشته بود؛ تازه ماشین خریده بود اما فرصت نیافت با آن به جاده برود؛ پایان‌نامه‌اش درباره سوخت‌های هسته‌ای بود.<ref name="radiofarda" /><ref name="iranwire" /> پیکر او به بیمارستان نظرآباد برده شد اما جان باخت و لباس‌شخصی‌ها آن را به بهشت سکینه منتقل کردند؛ خانواده چهار روز جستجو کرد و در ۲۲ دی‌ماه ۱۴۰۴ پیکر را تحویل گرفتند و تحت فشار برای اعلام شهید بودن بودند اما نپذیرفتند؛ او در آرامستان احمدآباد نظرآباد به خاک سپرده شد.<ref name="radiofarda" /><ref name="iranwire" />
 
== منابع ==
<references>
<ref name="radiofarda">[https://x.com/RadioFarda_/status/2019788029490028564 گزارش رادیو فردا دربارهٔ فاطمه علی‌محمدی]</ref>
<ref name="manoto">[https://x.com/ManotoNews/status/2022581586123018566 گزارش اتاق خبر منوتو دربارهٔ فاطمه علی‌محمدی]</ref>
<ref name="iranwire">[https://iranwire.com/fa/features/149044-جمهوری-اسلامی-فاطمه-علیمحمدی-مخترع-تراشههای-هستهای-دیالیز-را-کشت/ جمهوری اسلامی فاطمه علی‌محمدی، مخترع تراشه‌های هسته‌ای دیالیز را کشت]، ایران‌وایر</ref>
</references>{{ترتیب: علی‌محمدی فاطمه}}
[[رده:خیزش دی 1404]]

نسخهٔ کنونی تا ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۳

فاطمه علی‌محمدی

فاطمه علی‌محمدی، 24 ساله متولد ۱۹ تیر ۱۳۸۰، ساکن نظرآباد کرج، دانشجوی نخبه کارشناسی ارشد مهندسی پلاسما فیزیک هسته‌ای دانشگاه مازندران، مخترع تراشه‌های هسته‌ای برای درمان بیماران کلیوی نیازمند دیالیز که چندین اختراع ثبت کرده بود اما از ثبت یا تولید آن‌ها در نهادهای جمهوری اسلامی خودداری می‌کرد، دارای مدال‌های تکواندو کشوری و چندین تندیس و مقام در جشنواره‌ها و استارتاپ‌ها، در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات دی‌ماه در هشتگرد استان البرز همراه دوستش برای کمک به مرد جوان مجروح شتافت و با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای سرکوب از پشت به قلب یا بین قلب و ریه کشته شد که آخرین جمله‌اش «فکر کنم تیر خوردم» بود و با صورت روی زمین افتاد و لب‌هایش زخمی شد.[۱][۲][۳]

او با مادر و خواهرش زندگی می‌کرد و پدرش سه سال پیش بر اثر سرطان درگذشته بود؛ تازه ماشین خریده بود اما فرصت نیافت با آن به جاده برود؛ پایان‌نامه‌اش درباره سوخت‌های هسته‌ای بود.[۱][۳] پیکر او به بیمارستان نظرآباد برده شد اما جان باخت و لباس‌شخصی‌ها آن را به بهشت سکینه منتقل کردند؛ خانواده چهار روز جستجو کرد و در ۲۲ دی‌ماه ۱۴۰۴ پیکر را تحویل گرفتند و تحت فشار برای اعلام شهید بودن بودند اما نپذیرفتند؛ او در آرامستان احمدآباد نظرآباد به خاک سپرده شد.[۱][۳]