فاطمه علیمحمدی
فاطمه علیمحمدی، 24 ساله متولد ۱۹ تیر ۱۳۸۰، ساکن نظرآباد کرج، دانشجوی نخبه کارشناسی ارشد مهندسی پلاسما فیزیک هستهای دانشگاه مازندران، مخترع تراشههای هستهای برای درمان بیماران کلیوی نیازمند دیالیز که چندین اختراع ثبت کرده بود اما از ثبت یا تولید آنها در نهادهای جمهوری اسلامی خودداری میکرد، دارای مدالهای تکواندو کشوری و چندین تندیس و مقام در جشنوارهها و استارتاپها، در شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات دیماه در هشتگرد استان البرز همراه دوستش برای کمک به مرد جوان مجروح شتافت و با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای سرکوب از پشت به قلب یا بین قلب و ریه کشته شد که آخرین جملهاش «فکر کنم تیر خوردم» بود و با صورت روی زمین افتاد و لبهایش زخمی شد.[۱][۲][۳]
او با مادر و خواهرش زندگی میکرد و پدرش سه سال پیش بر اثر سرطان درگذشته بود؛ تازه ماشین خریده بود اما فرصت نیافت با آن به جاده برود؛ پایاننامهاش درباره سوختهای هستهای بود.[۱][۳] پیکر او به بیمارستان نظرآباد برده شد اما جان باخت و لباسشخصیها آن را به بهشت سکینه منتقل کردند؛ خانواده چهار روز جستجو کرد و در ۲۲ دیماه ۱۴۰۴ پیکر را تحویل گرفتند و تحت فشار برای اعلام شهید بودن بودند اما نپذیرفتند؛ او در آرامستان احمدآباد نظرآباد به خاک سپرده شد.[۱][۳]
