عباس رشیدی
عباس رشیدی، جوان ۳۵ ساله اهل سمیرم استان اصفهان و کارگر، در شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات دیماه در سمیرم با شلیک گلوله ساچمهای مجروح شد و برای جلوگیری از بازداشت حدود یک ماه در خانه یکی از دوستانش در بهارستان مخفی گردید.[۱][۲] ماموران برادر او را بازداشت کردند تا او را وادار به تسلیم کنند و او در روز ۱۵ بهمنماه ۱۴۰۴ خود را به کلانتری ۲۲ بهارستان معرفی کرد.[۱][۲] او حدود یک هفته پس از معرفی در بازداشتگاه کلانتری ۲۲ بهارستان بر اثر کتک زدن، شکنجه و فشار به گلویش خفه شد.[۲] پیکر او در روز دوشنبه ۲۰ بهمنماه ۱۴۰۴ با آثار ضربوجرح مشهود در بهشت رضوان اصفهان به خانواده تحویل داده شد و خانواده تحت فشار قرار گرفتند تا علت مرگ را سکته اعلام کنند.[۱][۲] پیکر او در روز سهشنبه ۲۱ بهمنماه ۱۴۰۴ در سمیرم به خاک سپرده شد و در مراسم خاکسپاری شعارهایی مانند این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده، رضاشاه روحت شاد و این گل پرپر شده هدیه به میهن شده سر داده شد.[۲] طبق گزارش دیگری، او در جریان اعتراضات ۱۸ دیماه ناپدید شده بود و پس از حدود یک ماه بیخبری با تحویل پیکرش به خانواده به خاک سپرده شد که مقامهای مسئول علت مرگ را سکته در زندان عنوان کردهاند اما خانواده قصد کالبدشکافی داشتند که موافقت نشد و شاهدان از وجود آثار کبودی بر بدن او خبر دادهاند؛ روایت دیگری میگوید او مجروح و فراری شده به اصفهان رفته و بعد از یک ماه پیکرش پیدا شده است.[۳]
