مانی صفرپور
مانی صفرپور، دانشآموز ۱۸ ساله (متولد ۱۳۸۶)، اهل لاهیجان (اصالتاً از روستای لفمجان یا دهستان لفمحان لاهیجان) و ساکن تهران، شامگاه پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری دیماه در محله سلسبیل (جنوب غربی تهران) بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد.[۱][۲][۳] او نوجوان دانشآموزی بود که روز پیش از جانباختن با ذوق از خرید موتورسیکلت حرف میزد و به خانوادهاش گفته بود:
«دارن به پای دخترا ساچمه میزنن، من میرم جلو که اونا آسیبی نبینن.»
پیکر مانی در لاهیجان (روستای لفمجان) به خاک سپرده شد.
مراسم چهلم او در ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ برگزار گردید و ویدئوهای منتشرشده از مویه پدرش که کیسه حاوی پیکر فرزندش را در آغوش گرفته و میگوید: «مانی بابا، تو برو من میام» بازتاب گسترده یافت و به نمادی از درد خانوادههای داغدار تبدیل شد.[۴] مادربزرگ مانی نیز در رثای او شعر خواند و گریست. این واقعه بخشی از کشتار گسترده جوانان و دانشآموزان در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بود و نام مانی صفرپور (مانی بابا) در رسانههای مخالف و شبکههای اجتماعی ماندگار شد.[۵]
منابع
[ویرایش | ویرایش مبدأ]- ↑ مانی صفرپور، ۱۸ ساله و اهل لاهیجان، ۱۸ دی در تهران به دست ماموران کشته شد، ایران اینترنشنال
- ↑ مویه پدر مانی صفرپور، از کشتهشدگان اعتراضات دی ۱۴۰۴، بیبیسی فارسی
- ↑ مانی صفرپور، دانشآموز ۱۸ ساله اهل تهران، کشتهشده در ۱۸ دی توسط نیروهای حکومتی، تلویزیون منوتو (اینستاگرام)
- ↑ مویه پدر مانی صفرپور در آغوش پیکر فرزندش، ۱۸ ساله کشتهشده در سلسبیل تهران، اینستاگرام
- ↑ مراسم چهلم مانی صفرپور، دانشآموز ۱۸ ساله کشتهشده در تهران، اینستاگرام
