سحر فلاح: تفاوت میان نسخهها
از ویکییاد
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:سحر فلاح.jpg|بندانگشتی|سحر فلاح]] | [[پرونده:سحر فلاح.jpg|بندانگشتی|سحر فلاح]] | ||
'''سحر فلاح'''، متولد ۱ آبان | '''سحر فلاح'''، ۲۵ ساله (متولد ۱ آبان ۱۳۷۹)، شهروند اهل تهران و ساکن محله تهرانپارس، دانشجوی ورودی ۱۳۹۸ رشته مدیریت بیمه دانشگاه خوارزمی، مدرس زبان و کارشناس در یک شرکت مهاجرتی، تنها دختر خانواده، در روز ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات دیماه در فلکه سوم تهرانپارس تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سر توسط نیروهای سرکوبگر حکومتی کشته شد.<ref name="autnews" /><ref name="instagram" /><ref name="hengaw" /> | ||
او پیش از مرگ نوشته بود: «کسی میداند من چقدر تلاش کردم که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه انسان این است قلبش را به زشتی نسپارد.» و عاشق پروانهها بود.<ref name="autnews" /> پس از تیراندازی، مادرش تا صبح پیکر او را در آغوش گرفت تا توسط نیروهای حکومتی دزدیده نشود.<ref name="autnews" /><ref name="instagram" /> پیکر او در تاریخ ۲۱ دیماه ۱۴۰۴ در قطعه ۳۲۷ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.<ref name="autnews" /><ref name="instagram" /> | او پیش از مرگ نوشته بود:<blockquote>«کسی میداند من چقدر تلاش کردم که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه انسان این است قلبش را به زشتی نسپارد.»</blockquote>و عاشق پروانهها بود.<ref name="autnews" /> پس از تیراندازی، مادرش تا صبح پیکر او را در آغوش گرفت تا توسط نیروهای حکومتی دزدیده نشود.<ref name="autnews" /><ref name="instagram" /> پیکر او در تاریخ ۲۱ دیماه ۱۴۰۴ در قطعه ۳۲۷ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.<ref name="autnews" /><ref name="instagram" /> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۷
سحر فلاح، ۲۵ ساله (متولد ۱ آبان ۱۳۷۹)، شهروند اهل تهران و ساکن محله تهرانپارس، دانشجوی ورودی ۱۳۹۸ رشته مدیریت بیمه دانشگاه خوارزمی، مدرس زبان و کارشناس در یک شرکت مهاجرتی، تنها دختر خانواده، در روز ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات دیماه در فلکه سوم تهرانپارس تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سر توسط نیروهای سرکوبگر حکومتی کشته شد.[۱][۲][۳]
او پیش از مرگ نوشته بود:
«کسی میداند من چقدر تلاش کردم که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه انسان این است قلبش را به زشتی نسپارد.»
و عاشق پروانهها بود.[۱] پس از تیراندازی، مادرش تا صبح پیکر او را در آغوش گرفت تا توسط نیروهای حکومتی دزدیده نشود.[۱][۲] پیکر او در تاریخ ۲۱ دیماه ۱۴۰۴ در قطعه ۳۲۷ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.[۱][۲]
